HENUZ KARAR VERMEDIM

iki bin bi sey

2012-02-25T23:53:00.004+02:00

fotograf:

bacaklarimi saga sarkitarak arabanin arkasinda yatiyordum.
herhangi bir istanbul-izmir ya da tersi istikamet yolculuklardan biri muhtemelen, yolu aydinlatan lambalara sabitledigim bakisimla tek bir cizgiyi takip ediyordu gozlerim. yol akiyordu, tarladaki tilkileri dusunuyordum.

hep gelecegimi dusunurdum yolda, belki bu yasimi, biraz daha sonrasini.
yolculuk icin ozel hazirladigim sarkilardan bazisina takildigimda tekrara alirdim onu,
ucuncu besinci dinleyiste de dalardim uykuya.

bunlardan birinin ucu bi seferinde antalya oldu.
sehre girisimizi hatirliyorum, babam kullaniyordu arabayi.
orduevi'nde kalacaktik ilk gece, hemen de uyuyacaktik.
ertesi gun kitaplardaki gibi sehri turlayacaktim tek basima.
alacagim ilk sey bi plastik su sisesi olacakti.
nakledildigim okula bir gun gec baslayacaktim,
sonradan gelen kizdim; hem de okula sali gunu baslayan.
mudur tarafindan sinifa tanitildigimi hatirliyorum:
'dilara izmir'den geldi.'
incir, uzum, bir de dilara.

şehre küsüm; beni izmir'den ayirdigi, babamin topugunu kirdigi, kaza yaptigimizda hastaneye giderken bana matematik defterime goz attirdigi (delilikten), cokca kilo aldirip sonra verdirdigi, hafta sonlarimi mahvettigi icin. hafta iclerimi gectim bile. lise1'in karne gunu teker teker herkesle vedalasmistim; dayanamiyordum sehre.
yine yeni bi sinifa tanistirilmak uzere istanbul'a gececektim.

olmadi, babacigimi yalniz birakamadim.
simdi ona akan askim, geri kalan iki senede kayalasti, sonsuz oldu.
belli ki, iyi oldu.

x

iste o gunlerden bi sarki:
placebo - blind

2012-02-19T16:46:00.000+02:00

bi şarkı var sevdigim,
siz pek sevmezsiniz diye koymuyorum.

2012-02-17T11:06:00.001+02:00

INTERACTION

ocak-subat

2012-02-12T02:20:00.000+02:00

ilham?

2012-02-08T01:01:00.000+02:00

ne tuhaf,
bundan bi kaç yüzyıl önceydi;
kuş diliyle seslenmiş, şarkıları ipe dizmiş,
pencerelerimizin arasına germiştik.
bi türlü komşuculuğa gidemedik;
ama tv'yi aç dedik,
tostunu yap, güzelce dinlen.
bazen perdeyi çektik, bazen elimiz çenemizin altında
dirseklerimizi doğramalarda eskittik.
bi kaç kere birimiz kaldırımda ötekimiz ana caddede idik,
bi keresinde de tıngır mıngır dalgalarda,
hatırlıyorum yeşil çantam kolumda.

güzel bi şarkı dinledim, türkçe notalı.
bunu en çok paylaşabileceğim bir sen olabilirsin,
ne değişik bi şiy bu.

sefer

2012-01-20T19:01:00.000+02:00

ellerimin 57 yasinda ve babam olan halleri ile

parmaklarimi onunkilere gecirip o birakana kadar sikarim

her seferinde.

o bi kac saniyede

dunya benim disimdan baska bir evrene gecer

ben yalnizca babamin olurum.

sonra

2012-01-20T17:09:00.003+02:00

orda guzel bi' seyler var.

ocak

2012-01-18T01:48:00.000+02:00

2012

2012-01-15T01:59:00.002+02:00

su aralar bi seyler yaptim sayilir.

sevinc

2012-01-09T17:31:00.001+02:00

uzun zamandir adima bi sey yazilmamisti.
bu cumleyi kuran insan, ne acaip.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

la*

resimlerle aram iyi diye
benzetiyorum belki de seni bir resme
o kadar eski kadınlar portresi ki yüzün
kristal
porselen...

ve akdenizden istanbula gemilerle taşınan
Eminönünde paketi açılan
bedestanlarda duran
ve halkın o zamanlar ilk kez gördüğü bir nadideliktesin.
sahiyim,

biz seninle kışın hiç şarap içtik mi,
geçen gün içtik-
biz seninle bir sokakta sen uzakta ben önde
fotoğraf çektirdik mi.

çekilmiş fotoğraflarımızda birbirimizi mi çizdik.

senin yanımdan gitmediğin
bir sonbahar filminden beri,
ellerinin hediye ettiği defterde,
kitapta kaldığına üzüldüm.

kaç kez seni unuttum
hatırladıkça içime kurt düştü.
ve seni benden gitti zannedip
son vapurla yetişmeye yeltendim.

anlatılmaz öyle sözle, güneşle
yeniden geldiğinde,
gözlerimin alışması hiç zaman almadı,

yüzündeki rahatlık
ve sözlerindeki mesut insanlar fotoğrafhanesi
kadıköyde bırakılan sokaklar gibiydi.

şimdi sararmış yollardan eve dönmektesin,
üzerinde sevdiğim portre
ve hala
tanıdığım renksin.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Amman

2011-12-04T23:32:00.003+02:00

gecen yazin temmuz ve agustosunun toplamda otuz gunu iki farkli ulkede gecti. ilk olarak barselona, sonra da guzeller guzeli amman. bu kisa yaziyi yaziyor olma sebebim de, orada yaptigim seylere simdi bir amac ugruna bakarken, icimi ozlemle karisik bir huzur dalgasi kaplamis olmasi. amman'da otel odasinda kaldigim ilk gece, barselona'nin yorgunlugu uzerimde, 5 kisiyle tek banyo paylasmamanin luksunun keyfini cikarir haldeydim ve cep telefonuma iki dakikalik sesimi kaydetmisim, sabah ezanina karismis sesim. belki de bugun buraya bunu yazmam icin.

ertesi gun tanismak, sonrasinda kaynasmak ve hatta birlikte uretim yapmak zorunda oldugum insanlar, ekseriyetle aradan sececegim "yani" sozcugunun de samimiyeti ile kendi kendimi evlerine davet ettirmedigim icin kendimi utangacliklarindan salonlarini goremedigim arkadaslarima donustuler. simdilik yapacak tek sey, bej ve kahverengi bir sehir olan amman'in kuru sicaginda merdivenlerini cikarken usenmeden makineyi cantamdan cikarip cektigim fotograflarin yeni ozlem ve arzularini dinlemek ve sonrasinda seni ozledim! diye bir mesaj atmak. gitmek istiyorum yeniden, tek defaya mahsus degil; bi kac kere. her mevsimini yasamak, daha fazla jest ogrenmek, kahkahalarin anlamini dil bilmeden cikarmak. butun sarkilarini dinlemek.

daha once de yazmis olabilirim, bavulumu toplarken hangi muzik dolduruyorsa odayi, o muzikle yasiyorum sonrasinda tum anilari. bir turlu yeni bir Lirikolaj yapamadigim icin, merak ediyorsaniz bu sarkiyi, buyurun dinleyin.

oyle naif, oyle gosterissizdi ki o gunler, benim gunlerim.

29

2011-11-29T22:25:00.000+02:00

hasta oldum, gecicek.

yasasin facebook

2011-11-20T23:40:00.006+02:00

bunu az daha facebook 'status'u olarak yaziyordum ki, kendime sakin ol kovboy dedim. acaip yeni bir sosyolojik kesif olmayacak; sadece illallah geliyor: fb olmasa, iliskilerinin ifsasinin mutluluguyla devam ettirecekleri bir birliktelikleri (muhtemelen) olmayacak tiplerden, normalde yataktan cikmaya usenip, sov hazzini hatirladiklarinda 118 fotorafi internete koyabilme enerjisini bizle zoraki paylasanlardan.

dilerim otuz bes sene boyunca da sevgililerimizin duvarlarina seni seviyorum diye iseyerek mutlulugu daim kilariz. severken yavrusunu oldurenlerden olabilme erdemini yakalariz. kentlerin isimlerini tarih ve sanat bagi olmaksizin telaffuz ederek, rakip kalelere golleri yigariz.

neyi/kimle paylasiyoruz gercekten?

the bell jar

2011-11-19T13:48:00.001+02:00

okudugum kitaplarin hemen ardindan izledigim filmleri,
tatlidaki kaymak gibi.
film, kitabin onunde mi vb. konulara gerek duymuyorum bile.

kasım ortası

2011-11-18T22:51:00.002+02:00

bloga girildiğinde büyük puntoyla karşımıza çıkan yazı için zaman dolmuştur. şimdi sırada spor haberleri. dün odamda kırtasiye namına ne varsa, her şeyi, o güzel bloglardaki gibi önce yığdım. sonra kategorize ettim. kurşun kalemler, keçeli kalemler, eskiz kalemleri, tükenmezler. kalemtıraşlar! dolmakalem kartuşları, makaslar. stickerlar. (japonya'dan aldığım pembe tavşan ve kurbağa stickerlarım) kullanmadığım defterleri kullanmaya kıyamıyorum. kıyafetler heyecanlandırmıyor o kadar, yani defterler kadar. bu yüzden verdiğim hediyeler hep benden parçalar.

ekim sonu

2011-11-01T21:16:00.003+02:00

gecen gunlerde kafamdan blog yazisi yazarken buluyordum kendimi, fark edildigi uzere uzun suredir buranin eski hukmu, canliligi kalmadi.beni yazmaya iten gucun, herkesinki gibi oldugunu hatirladim sonra da.

belki de uzun zamandir halinin altina supurdugumuz duygu ve dusuncelerin kesfedilmesi ile degil de, bilinc altinin HOP diye gocunmasi ve ataga gecmesi ile birlikte yanlis anlasilmaya hatta yanlis aktarilip galeyana getirilmeye kurban gittim gectigimiz hafta. hatta uzerine zekamin yoksunlugundan dem vuran ve akil veren bir "facebook mesaji" aldim. sinirden hizli hizli nefes almak, icimden "adama bak!" diye cumleler kurmaktan oteye gitmedim bu mesaj sonrasi. buyudum, olgunlastim diyemeyecegim; ama sanirim karsindaki her kimse bildigi kadar anlayacak, bundan daha cok eminim. bu yuzden de anlatmiyorum.

bu olaydan, buranin ahvalinin tahliline bakinirsak kisacik; ic rahatlatma, laf sokma, biraz giygidi kemanlar esliginde yazilmis, 50 kelimelik gunluk dagarcigin disinde seyretmis cumleler alt alta dizilmis gibi duruyor. sevilen sarkilari, temasa ettiren gorselleri koymanin heyecanini, yepyeni sayfalarda gorunce; gercekten, biraz olsun bi' seyler anlayabilmek icin anliyomus gibi davranmaktan baska secenek birakmayan yazilara bakininca buranin boylece kalmasi eminim size de daha guzel geliyor.

dedigim gibi, gectigimiz gunlerde gercek birer dert sayilmasalar da bana dert olan seyler yerine; hoplatan, delirten bir takim olaylarin tesirini okuyabilirdiniz. iyi ki yazmiyorum, yazdikca geriye gidip ya da zoom out yapip gozlerinizi mandallayabilirdim cunku. bu iyiligi, pardon kotulugu yapmayacagim size.

kralin cirilciplak oldugu ben degil, siz soylediniz.

almanya

2011-10-06T00:54:00.003+03:00

4 yildir benimle olan lc-a'dan beni memnun ederek cikmis kareler.

ve cok mutlu edecekken, film boyunca mutsuz edenler.

daha beterleri de var.

2011-09-25T21:29:00.001+03:00

d i l a r a

cuma

2011-09-23T23:09:00.000+03:00

mimari sezonu aciyoruz,
okul yoluna kirmizi bir hali.
hatta okula her gun kokteyl,
durum 9 kusur lira zira bizim (bizim?) kampuste
bir de film secelim, mumkunse gunduz seanslarina.
ne heyecanliydi bi' ara,
berille uyumamak icin bi paket olips yedigimiz de olmustu.
olips yazmadan evvel cesitli yanlis kelimeler yazdim.

bugun ceren ve norvecli arkadasi k. ile bir saat gecirdim,
kerevizi celery diye cevirdim ama emin olamadik,
pirasa ise kesinlikle aklima gelmedi;
cunku bilmiyormusum: LEEK

'serefsiz cok tatli dilli'
bu da cem'le meshur bir yazarimiz hakkindaki konusmamizdan bi kuple

o____ p____

+

2011-09-20T01:37:00.003+03:00

berlin'deydik ve bir sabah bu mutluluğu hak etmek için ne yaptım diye uyandım.

bayram

2011-09-20T01:13:00.003+03:00

yaz`11

2011-09-20T01:10:00.000+03:00

bw

2011-09-20T01:05:00.000+03:00

turkce pop/rock

2011-08-29T12:11:00.003+03:00

kargo - farkli ruyalar

dun dusundum,
seneler once kaset/cd aldigim(iz) pes pese, tekrar tekrar dinliyorduk sarkilari.
cok asiktik ama sevilmiyorduk,
kendimize telkinlerde bulunuyorduk.

ve eger huzunbaz degil de keyifteyse ruhumuz
seneler sonra vitamin etkisi o sarkilar.
teslim donemlerinde narkoz etkisi yaratan o sarkilari
bu yuzden cok seviyorum.

bugunum

2011-08-23T22:24:00.010+03:00

sabah otobusle istanbul'a vardik. taksiye binmeyip, servise bindik. eve yakin bir yerden taksiye atladik annemle. alti lira tuttu, bi liran cikar mi dedi sofor. gormemistim ne kadar tuttugunu, gorsem 1 lirayla uzatirdim 10 lirayla. ev lavanta ve hamam sabunu karisimi kokuyordu. sehri, yani eve gelen ablamiz, tatildeydi: abim supurge ve vileda yapmis, enfes. annem, ananesinin lafini hatirladi: evim evim guzel evim, sirlarimi bilen evim. normalde bavul yirmi dort saat yerde durur, ben gelisimi hazmetmeye calisirim cunku; ama bu sefer tatilden donuyorduk. kirlileri ayirdik. koyu, acik renkliler, beyaz, siyah. dort partide yikanir camasirlar. annemden musademsi bir tavirla rizasini kopararak tavsan uykusuna yattim.

ruyamda, turuncu sacli bir kiz sacimdan tuta tuta pataklamaya yeltendi beni. amma da netti, kizin az saci vardi. kizilimsi kel kafasini goruyordum. bu yuzden ben daha fazla cekmiyim sacini dedim, icimden. ruyamda da iyi bi kizim. tatilde o kadar cok magazin okudum ki, cem bu huyumla dalga geciyor, ruya furyasini ozan guven'in yol tarifi izledi. gumusluk'te nejat isler'in bari varmis da, sonra kas'a gitmis de diye yazlik plaji dedikodularina maruz kalinca hic de teatral olmayan ruyalara maruz kaldim. uyaninca da hasanpasa'ya gezmekte olan kargomu almaya gittim.

uzun zamandir mavi dolmuslarla muhattap olmuyordum. iyi de yapiyormusum, teyit ettim. ayse kadin olarak bilinen ama tabelada ayse cavus yazan sokak icin para uzattigimda gencler benimle alay eder gibi oldular. sofor ve ne idugu belli olmayan sag koltuk basibos arkadasi. gunes gozlugu insani iyi kamufle ediyor, kendimi rahat hissettim bunlar olurken. beril'e mesaj attim inince, ben buralardayim, istersen ara beni. birbirimize dogru yuruyup, sarildik. cay ve kurabiye ismarladi bana. kargo kutumu unutucam kesin dedim ve unuttum. 2.5 km yurumustum ki hatirladim. ve geri dondum. maviden sariya gecisim guzel oldu dolmuslar arasi. eve geldim ve yemek yedik.

yarina yapacak bi seyim yok uzun suredir ilk kez,
o yuzden bunu yazmayi uygun buldum.

agustos gunlugu

2011-08-19T10:26:00.010+03:00

acik ve secik:
teyzemin yazligindayiz. hurriyet kelebek'e goz atiyorum.
boyle anilmasi ilk akla gelen sey ama napayim, bbg melike'nin kosesi var.
ne kadar kazaniyor acaba diye dusunuyorum
az once reader'da bi suru sey okumanin uzerine.
bir gazetecinin kizinin adi Pera imis, omur gedik de cok sevinmis:
tayga adli nafonetik isimli kizi artik yalniz kalmayacakmis, istanbul bebek'ten sonra.
tanrim.
pera'yla apple arkadas olabilirler.
ben de kucukken aglamisim, adim neden cilek, kiraz degil diye.
aglatmayan analar var iste!,

burcumda ise su jenerik cumle yer aliyor:

arkadaslarinizla iliskileriniz, kisa veya uzun mesafeli yolculuklar ya da yapilacak ziyaretler acisindan olumlu gelismelere acik bir gun.

hicbi sey anlamiyorum.
bir de elimde cep telefonu var, kiyidan koseden twitter'a bakabiliyorum.
aman allahim...

SISKO EGOLAR VE TEBAALARI.

yolculuk

2011-08-07T22:08:00.000+03:00

7 saatlik otobüs yolculuğunda
kısıtlı ipod içeriğimden
şu sarkıyı tekrar tekrar ve tekrar
dinledim.
bazı şarkılar çok güzel.

blonde redhead - my plants are dead

agustos

2011-08-02T00:56:00.001+03:00

konusmaya daldigimizda fark ettim ki,
kesik kesik guluyorsun her cumleme.
her ne soylesem, mmmhmhehe.

agustos, otobus ve sicak cok tanidikti bugun.

otoport

2011-07-30T14:17:00.000+03:00

kizlar, illa da kendimi cekerim,

editler paylasirim diye tutturuyorsaniz bu kizi ornek alsaniza.

tu tu tu, masallah.

amm

2011-07-25T14:18:00.000+03:00

eskisi gibi yazmak istiyorum,

amman alt alta fotograftan daha fazlasini hak ediyor.

amman'da

2011-07-15T11:32:00.000+03:00

kompak zamanlar kocaman kalpler

2011-07-09T13:14:00.000+03:00

bcn

2011-06-26T10:00:00.010+03:00

ne komik!
bu aksam 9'da ucaga binebilirim

veya binmeyebilirim.

bu yuzden bu sabah

tanimsiz kalmaya mahkum!

teslim, odev, okuma mi yapsam

"check list" hazirlayip terlikleri unutma tehlikesini

mi engellesem?

bos bos sayfadan sayfaya atlasam

kizacagim kendime.

sevgilisinden umarsizca sms bekleyen bi kiz gibiyim.

nitekim dun 2 tane geldi, kaldi bi tane.

jpeg: stephany alves

'o

2011-06-18T02:07:00.003+03:00

2009 yazı yazmakla geçmiş.

sonra huzur gelmiş.

2011-06-16T10:57:00.000+03:00

eskiden olsa usenmez, tum altini cizdigim cumleleri yazardim buraya.
bi zamanlar ne okuduk, ne yedik diye birbirimizle ilgilendigimiz oluyordu.

kitaplari neden seviyoruz? gibi beylik sorularin cevabini ararken yakaladim kendimi
bu kitabi okuyunca, iki solukta.
baris bicakci butun kelimelerini olduklari gibi kullaniyor,
aralara tireler koymak,
es sesli kelimelerin bas dondurucu dunyasina girmek
gibi seylerden uzak.

beylik anlarin, su "her gun" diye baslayan cumlelere
kafamizi toslaya toslaya her sayfanin sonunda kitap bitti dedirtecek
bi doruk noktasi ciziyor.
ve kitap hala devam ediyor oluyor.

NS

2011-06-16T00:03:00.000+03:00

ve donemin sonunu "unutun gitsin"le biten bir

mail'le sonsuza kadar bitirmis olduk.

onur'la butun bir donem hayal kirikligi paylastik.

onur sira arkadasim sayilir.

ne tuhaf..

kucukken duvari kaplayan rakcilar, popcular

buyuyunce kir sacli, siyah gomlekli mimarlar oldular.

sikca yayinlanan kucuk ezber fotograflari beynimize kondu.

sonra onlarla tanistik, hatta yakinlastik.

da simdi bakinca,

evvelden de bu donemi 'kayip' ilan etmisligim vardi zaten.

resmen kalbimin kirildigini hissettim, cunku mesrulasti.

terk edilme mektubunun uzerine ne yazarsaniz yazin,

gurur ayaklar altindadir ya,

bu da, biraz abartiyor olabilirim ama mizacim boyle,

oyle oldu.

kocaman bir ask olsun!

el perro del mar

2011-05-29T01:00:00.002+03:00

burayi -hala- okuyan herkese merhaba,

bu hafta sahilde yurudum. anadolu'da bir sahil kasabasinda, ah keske.
tabii ki caddebostan'da.
parmak sayisini gecmeyecek cim-deniz-migros anilarimin otesinde
her suret bir hikaye ve incecik bilekli devasa kopekli sarisin kizlar oldukca ilgi cekici.
minik radyosunu banka koyan ve folyoladigi sandvici kopegine uzatan pembe fularli
biraz aman ben almayayim amca.
simdi kafam biraz karisik, cok cizim, siyah ekran, renkli cizgiler yuzunden:
ama biraz oylesine yurumeyince bi suru hikayenin perdesi aralaniyor gibi.

dikkatinizi cekerim,
d.

the future

2011-05-25T13:27:00.002+03:00

bazen kucuk prens, bazen me and you and diye devam eden film, bazen de digerleri.

muhabbetleri bildigin canimi sikiyor.

su ekrana nadiren bakiyo olsam keske.

banane tekrar eden cumlelerden, tirnak ici sohbetlerden, ilistirilen gorsellerden.

simdi yeni bir film daha izleyecekmisiz hep birlikte

tukenmeden alip en ozgun tespitleri dizicez ipe.

neyse, oylece bekleyelim ve izleyelim.

ayakkabici

2011-05-19T20:24:00.004+03:00

bagdat caddesi'ne cikan sokagin ucunda, yani caddede bir ayakkabi dukkani var. ana-ogul sabah dokuzda aciyorlar ve gun icinde musterilerini sukunla bekleyeceklermis gibi gorunuyorlar. gazete ve kitap donusumlu olarak ellerinde. vitrin moda ve gundemden oldukca uzak, ancak tabanlarinda isimlerinin yazili olmasi benim o meshur izmir kundura nostaljimi tetikliyor. azicik zamanim varsa teker teker ayakkabilara bakiyorum. bi gun oyku yazarsam bu dukkana adayacagim, sozumu veriyorum.

kadikoy - haydarpasa - silahtaraga

2011-05-18T16:47:00.000+03:00

benden size bir sarki

2011-05-02T20:21:00.001+03:00

slogan ismine ragmen
sarki cok guzel degil mi?

buyrun.

maillerimiz
mektup olsaydi
bi' kitap olurdu.

ismi gibi guzellerden
bi' kiz o.

not: hic biriniz de demiyo link yok diye. : l

24042011

2011-04-25T19:51:00.000+03:00

sanki bu yazi benden istenmis gibi iki, uc kere giris yapip sildim.

her neyse,

dun beril'in ve uygar'in nisanindaydik, bir suru kisi.

mutlulugu bolusup coklastirmak icin.

beril, herkese oyle icten sarildi ki.

gozlerini kisa kisa sirt oksamasini izledim

herkese degip gecerken.

birileri icin, sadece o an, onlar icin mutlu olmak

enfesmis.

giristeki mutlulugun huznu, bitisteki coskunun baslangici.

ara sicaklar, cumleler.

cekilen sandalyeler, karsilasmalar, sohbetler.

eski ama yabanci yuzler,

kenet dostluklarimiz,

baki iliskilerimiz

bir gecede butunlesti.

onumde kilometrelerce sahil,

arkamda onlarca nota,

her seyi dinlemeye calisirken

herkes ne kadar da guzeldi.

hem de herkes.

birbirimize isim takmadan evvel:

2011-04-16T17:07:00.000+03:00

hikayelerde genelde melek kiz rolu benimdir,
dolayisiyla tum kotulukler bende soluklanirlar.
ancak the end o bilindik sekliyle bicimlenir,
iyiler hep kazanmaktadir.
boylece sizin de iciniz hep rahattir.

yolculuk

2011-04-10T09:55:00.007+03:00

istanbul beograd sarajevo mostar dubrovnik split
iki ucak, bes otobus yolculugu. sayisiz troleybus ve tramvay da dahildi bu rotaya. ayni ay'i, gunes'i oralardan dogurup batirmak, kiyisindan 'nasil'larina taniklik etmek; bihaber oldugum(uz) tarih cakismalarinin dogurdugu ortak hayat lezzetlerimize -sonunda- erismek onceden tasavvur etmedigimiz seylerdi.
yardimseverliligimizle yarisicak bahar cumleleri, yaralari kapanmamis duvarlar, betonarme tugla banliyo villalar.
otobus camindan hepsi zaten bi film seridi gibiydi.

paket

2011-03-28T22:39:00.000+03:00

gizli ozne
belirtili nesne
ve kararli yuklemden
goz kirpmaya evrilen
uzun ve bi o kadar da
kisa yolculuk sonunda:
tanidik yuzlerimiz
ayni kalemi tutan ellerimiz
hala ne kadar genciz.

a-aa

2011-03-24T21:43:00.000+02:00

aslinda bloga yazarim diye dusundugum sey, izmirliligim ve uzun yillardir yasadigimiz "long distance relationship" ile ilgili olacakti. hatta cumlelerimde didem'le bi konusmamizdaki gerilimi ornek verecektim. derken icinde bulundugumuz su yilin, bu ayinin minik bi notunu dusmek istedim. iliklerimize kadar korktugumuz bi hayatimiz, adimlarimizdan daha kucuk kararlarimiz ve icinde boguldugumuz cok haksiz bir huznumuz var. oysa herkesten cok duyarliyiz, hayvanlara butun ilgimizi gosteriyoruz ve kesinlikle merhamet sahibiyiz. bi yandan narsistiz, fakat bunu tum estetik duyarliligimiz cercevesinde sunuyoruz kimselere, aslinda bilhassa da hemcinslerimize. bu catismalar, kiliflarimiz, devrik cumlelerimizle 'derdimi anlatamiyorum, galiba biraz ozelim, farkliyim'larimiz, BENlerimiz, hep ben, hic kimse'lerimiz.

her sey bu yuzden.

cezayir

2011-03-13T10:50:00.002+02:00

dun o hep onunden gectigimiz binalardan birinde katilmam gereken bi 'sunum' vardi. havalandirma boslugu sanirim bulundugumuz odaydi; kah mayalandik kah kabardik cunku. minik bi ara verdiler sonra, elimize CAY yazan kagitciklari tutusturup. bulundugumuz katin merdivenine bi tabelacik dikmislerdi, sevgi soysal'i anmanin 40. yili yaziyordu. cantami, defteri aldim ve yukaridaki salona gectim. ayakta dinliyordu bir suru kisi ve vazgecerken mavi gozlu bi bey bani isaret parmagiyla salona cekti, tek bos kalan koltugu gosterdi. sonrasinda bir saat kadar sevgi soysal, kadinligi ve yazarligi konusunda konusmacilar hislerini aktardi biraz duysal biraz dokunsal. toplanma bitince kucuk kurabiyelerle birlikte guzel filtre kahveyi ictim. sonra bi kat asagiya, bulunmam gereken sunuma geri dondum.

bu simdimin ve gelecegimin ozeti mi acaba?

ders

2011-03-06T23:44:00.000+02:00

evden ciktigimda sansim varsa eger o gun, tren once ses sonra goruntu olarak beliriyor ve beni haydarpasa'ya tasiyor. oradan motora veya vapura binmek birbirinden oldukca farkli hisler gibi geliyor bana; ancak ben her seferinde motoru kullanmak durumundayim, cunku on bes dakika icinde eminonu'ne ayarli programim. indigim noktada binecegim otobus duruyor oluyor ve her seferinde koltuk secme ozgurlugune sahip oldugumu hatirliyorum. bindigim durakta trende de, motorda da, bu otobuste de bana yer var. 1 lira 65 kurusa bu yolculugu tamamliyorum. indigim yer, bindigim yere gore bi kac derece soguk oluyor hep, bazen icim titreye titreye yuruyorum; bazen de sagda solda kim var diye goz suzerek. ve muhakkak hep bi seyler tasiyor oluyorum. uzaktan selamlasma ve gercek gulumseme konusunda uzmanlastim; en azindan gormemezlikten gelmek icin adimlarimi hizlandirmiyor, birini kendime paravan etmiyorum.

gecen hafta dersin girisinde hocam, (t.k) dilara sen uzaktan geliyordun, di mi? diye sordu. ben de hayir, bir saate burada oluyorum dedim. bana, herkese onerdigi gibi cevreden bir eve cikmanin aslinda ne kadar mantikli olabilecegini ogutledi. yolda cok zaman kayboluyormus. genelde roman ya da dersle ilgili seyler okudugumu, boylece aslinda isime de yaradigini soyledim bu gunde iki uc saatlik yolculugun. o ise hayal kurarmis vapurda, otobuste. e ben de zaten kitap okurken hayal kuruyorum.

sosyal

2011-03-02T18:04:00.002+02:00

kim nasil not tutuyo, kalemi nasil kavriyo ve tirnaklarini yiyor mu diye bakmaktan bazen 'dersi' kaciriyorum. sanirim bu donem boyunca birlikte calisacagim mimar bey'in de butun mimiklerini ve kelimelerini kemirmekle gecirecegim.

etraf guzel kizlar, onlarin haksiz depresif cumleleri ve cirkin arkadaslariyla dolu.

2011-02-23T22:59:00.010+02:00

evet bazi seyler anlatilmaz, yasanir. ve tum kliseler gercekligin butun soguklugunu yasatir.

yazicaklarim, hislerimin izini birakmak icin sadece.

bizler icin kan bagi cok onemlidir. neyin oluyor? sorusuna verdigimiz cevap; ya annem, en uzak ihtimalle de kuzenim olmalidir. aksi takdirde, o kisiyle ilgili yasadigimiz muhtemel uzuntu karsimizdaki insanda yeteri kadar empati kurduracak aciyi uyandiramaz. hele de o huzun insan olmayan bir canliyla ilgili ise.

baban fenerliyse sen trabzonlu degilsindir ya, dolayisiyla su kedici kizlardandim ben de; kedi sevmeyeni sevmez, uzun seneler de siyam olan bi evde oldugum icin. belki, sadece. pepsi mi kola mi, turksel mi telsim mi, kedi mi kopek mi. arasi deresi yok ya hani:

gunlerden bir gun bi guzel Romeo cikti karsima.

annesi Lady, Romi dogduktan sonra huysuz, aksi, biraz 'kendi dunyasi'nda.

Romi de bu huysuzlugun yaninda asil bir centilmen, gercek bir beyefendi.

ve bir Dalmacyali, gozleri farkli renkte degil annesi gibi; ama kulaklari kuzguni.

hala ayni oksijeni soluyoruz onunla, benden yalnizca azicik km otede,

tuylerinin kokusu ise tam su anda burnumda.

bi kac saat once, biraz sulu gozlerle her birimize tek tek sessiz cumleler kurdu.

bayagidir icim boyle titrememisti, dondurucu sogukta bizi isitmaya calisan hucrelerimizin dansi, simdi degil, sonrasi icin sakladi benim gozumun yaslarini.

hic buyumeyen bir bebek mi romi ve leydi

ve bu sikintili, muphem beklenti allah evlat acisi yasatmasin'i saymayan bir bekleme ani.

evlat degil de ne ki?

her gun, her sehirde, her odada birlikte.

evlatlar buyuyunce yuvadan ucar ya, bunlar ucmuyor, bir gun yalnizca gocecekler iste...

nolur acini bizlere bolustur,

seni nasil sevdigimizi hissettiginden emin oldugumuz kalplerimiz,
ne yapsinlar, yalnizca tedirgin.

oturdugum koltuga cikip butun sirtini bana dayadigin

ve dudaklarima, yanaklarima biraktigin her hatira icin,
bana arkadaslik ettigin ve her sozcugu o dunyalar guzeli aklinla hissettirdigin icin.

nolursun...

2802 - gule gule bebek, isikli bahcelerden birinde tekrar opusmek ve bozcaada'da ormanlarda gizlene saklana, yine de bizi eve goturmen uzere.

2011-02-04T13:04:00.003+02:00

yine heyheyler ustumde, arkadaslar terazide.
su gozlerimin altini biraz kissam fena mi olur,
onlarcasi gibi olurum ben de.
/
ben anlayamiyorum bu tamah etme halini.
hayatin degiskenleri o kadar cok ki.

bugunler

2011-01-28T08:40:00.003+02:00

suraciga adam gibi bi seyler yazamamanin nedeni oyle basit ki, oyle "modern" ki.
cunku kullandigim iki farkli mail hesabindan birine mutemadiyen bakip, digeriyle buraya ayni tarayicidan bakamiyorum. vah vah.
gunler benim icin enteresan geciyor, daha once hic bu kadar pazartesi ve cuma birbine yakin olmamisti, arada hafta sonu olmadigini dusunebilirsek tabii ki.
gun icinde otuz, kirk kere last.fm radyosu degistirip, 1-2 arasi kahve tuketip, evdeki kiyafetimi degistirip ve kimi zaman makyaj yapip saatlerce bilgisayarin basinda bi takim dusunceler uretmeye calisiyorum. gun icinde birden fazla kere de keske facebook'u yasaklasalar diye dusunmem, malesef cok sasirilacak bi sey degil.
dun birazcik fotograf makinesiyle "hemhal" olunca keyfim doldu tasti, fotograf cekmeyi yalnizca fotograf cekmek icin sevmek cok guzel sanirim.

__ne

2011-01-06T12:43:00.002+02:00

icinde anne kelimeleri gecen sarkilar
aklima 3 suret getiriyor, belki de 4.
selmin, aksit, rukiye ve sevinc.
siralari farkli oluyor her seferinde.

once bakirkoy civarinda tanistigim,
sonra edirne'de bi tas otelde veda ettigim rukiye teyze
tam da rukiye teyze'm olamamisti aslinda.
hitap etmeden opmustum ellerini.
bi muddet ayni oksijeni paylasmistik.
renkli gozler ve kahverengi gozler, beraber.

oradakiler ve simdilik buradakiler:
bir gun yine
birlikte.

2010-12-18T11:11:00.002+02:00

bi adami
sahnede, ekranda, kulakta, orda, burda takip etmek bi acaip.

masa

2010-12-13T15:08:00.006+02:00

o sıralar a5 olduğunu bilmediğim defterimin
tam da sağ tarafının ortasına denk gelen
bombesiyle
o yıllarımın masasında oturmak istiyorum tekrar.
annemin kullandığı
üstü kitaplık
altı masa olan.
özel bir adı var mıydı ki onun?
turuncuya çalan ve çalışan ahşap üstünde
bi çalışkan da bendim.
ödevini yaptın mı kızım? sorusunun yoksunluğunun
omuzlarımdaki ağırlığı.

sıra sıra, süratle cevaplarını bildiğim sorular
ve karşılarındaki uzun boylu kahramanlığım.
şimdi herkes kadarım.

daha once hic gucsuzlugumden bahsetmis miydim?

2010-12-07T22:00:00.001+02:00

gerci kendime yeni anlatmaya basladim, sizin icin henuz erken.
aman ha! diye kotu sey duymaya tahammulum olamamasi,
ya da bunu duymadan once nefesimi tutuyo olmam,
evet simdi basliyoruz... diye icten ice gecirmem icimi.
bunlar yeni olan, ama aslinda eski seyler.
onlar bana alisik,
ben ise sasik.

artık sıktı

2010-12-06T13:33:00.005+02:00

facebook'ta son 10 gün içinde yazıp bir dakika sonra sildiğim yorum sayısı dörde ulaştı. bu neye delalet?
ahkam kesen, ilk tespiti kendisi yapmaya çalışanlar, elleri cep telefonlarına yapışık mini görgü yoksunları, sevgilileriyle var olanlar, olmaya devam edecek olanlar...
bi çoğunuzla 'arkadaş' olduğum için pişman ve salağım.

2010-12-01T18:08:00.001+02:00

dostlarimiz vardi, bize yon veren, bizi ittiren, elimizden tutan.

gulucugu paylasip, mutluluklari cogaltan, kalbimizden acilari bosaltan.

ve hala birbirlerinin defterlerine cizgiler ciziyor birbirinden hoslananlar.. usul usul.

bazi seyler degismedi, iyi ki.

cunku simdilerde bir erkek/bir kiz birbirlerine yeterken yeterken yek vucut oluyorlar.

oysa ki defterlerine not bile yazmamislardi, bakisip gulusmemislerdi bile.

santral

2010-11-24T22:28:00.001+02:00

iste arka cephemiz.
sirf girerken kimlik karti sorulmuyor diye (on giriste)
nasil bir butunlesme icindeyiz?
okuldan cikip ornek oto'nun yanindaki "cafe"de mi takiliyoruz sanki?

:*

2010-11-20T09:35:00.001+02:00

her tuttugumu opmeyi birakmaliyim,
ya da her "tanidigim" kisiyi opmeyi.
evrenin en kibar kizi odulunu baskasina vermeye hazirim!

cuma

2010-11-19T17:04:00.000+02:00

degisik huzur noktalari:
sirasiyla mehmet gureli'nin butun sarkilarini dinlemek gibi.

mehmet gureli - kimse bilmez

bayram

2010-11-16T20:50:00.000+02:00

bu kadar sik huzunlenmiyordum ben,
simdi babamin yere carpan bakislari sekiyor ve bana carpiyor
havada kalan bi cumleyi tutup, ben bi yere koyuyorum.
biraz yoruluyorum, sonra yine de sukrediyorum.

"

2010-11-14T00:16:00.001+02:00

TESPITSIZLIGIM

buraya ^^ ^_^ +_+ gelmeli

2010-11-13T16:32:00.004+02:00

o nasil bir enerji ki:
tanidigi, tanimak istedigi her guzel erkek ve kiza
birer posta esliginde nagmeler?

nasil bi guc,
cumlelerden ziyade yekpare kelimeler
ile kurdugu iliski sanrisi?

bombos selamlar, sacma gulusler
ben istemiyorum
benim ustum de size kalsin.

ark

2010-11-09T11:53:00.006+02:00

su siralar bi arkadassizlik icinde oldugum gercek.
var olmadiklarindan degil,
eskisi gibi olunmadigindan:
mesgul, uzakta, namusait olduklarindan.

"birlikte" eylem almayi cok ozledim.

kasim

2010-11-07T22:45:00.001+02:00

daha 2 gun gecti cumanin uzerinden,
HAYDA!
konser orucum cok guzel gidiyor,
notalar yalnizca bilgisayarimdan fiskiriyor.

simdi?

2010-11-04T21:17:00.002+02:00

sanardim ki:
bizim eve alinan gazete her evde ayni renk
her kahvalti sofrasi bizimkine denk.
ayni peynir, ayni bicakla kesiliyor
televizyon kanallari ayni sirada diziliyor.

2010-11-03T16:27:00.004+02:00

daha once hic
ANLAMIYORUUUM
diye bagirmak istememistim.

okula

2010-11-02T21:44:00.002+02:00

okuma metodlarindan bahsediyoruz;
iyi de nerdeydiniz bu zamana kadar?
peki ya kavramlar?
"duymuslugum var."
o kitap bu kitap su kitap
yesem yutsam da yetissem su adamciklara.

'iste o'

2010-10-31T10:53:00.001+02:00

fark edilmek icin yaptiklarimiz biraz ilginc:
disardan okumalar, bu hassasiyetimiz ve duyarliligimiz.
biraz yorucu aksamin sonunda ve hatta gunun basinda.
olsun,
boyle olsun.

parti

2010-10-29T02:06:00.003+03:00

bir italyanin almanca gulusune
de ihtiyac duyabilirmisim.

cuuz, museumsquartier'de gorusuruz.

ekim

2010-10-28T00:49:00.002+03:00

yeni tanistigim bi kiz var.
sanki de matruska.
yavas yavas portakalin kabuklari soyuldukca dokuyor cevherlerini.
kim diye sormayin. artik sormak yasak.
kime, ne zamanmis?
soyledim ilham verdigini, reddetti. ben anlatirim ona isterse.

2010-08-29T20:56:00.001+03:00

boyle olmamali biliyorum; ama
baskalarinin yazdigi kadar yazmamak istiyorum artik.
nitekim buradan da anlasiliyor.

2010-08-26T23:59:00.007+03:00

sira arkadasiyken dahi mektuplastigim
en mavi gozlu arkadasima upuzun bi mail yazdim az once.
eski
on senenin yenisi.
nasil da iyi geldi.

2010-08-25T16:24:00.001+03:00

Yakınımızın rahatsızlığından dolayı

0 Rh+ kan tasiyan donörlere ihtiyacımız var.

Gerektiğinde arayabileceğimiz donörlerin sağlıklı ve erkek olmasi tek şart.

Şişli Etfal Hastanesi Kan Merkezi'ne gidip

Övünç Çalhanoğlu için demek yeterli olacak.

Teşekkürler.

2010-08-24T21:20:00.003+03:00

bugun bi cift gozun
nasil da yavas acilip kapanmak durumunda oldugunu izledim,
hayat boyu bunu hep kacirmak zorunda kalacak olanlar dusunsun.

.jpeg: nick meek

2010-08-24T01:21:00.006+03:00

2010-08-23T00:21:00.002+03:00

yol
kimisine muthis duygu pekistirici
ve ilham verici, zaten
kimisine baska bi sey
uzak olmak:
eh
bazen az ya da cok ihtiyac duyuldugunuzda
orada olmanin keyfinden bi yaprak koparilmasi.
yine de:
artik adini duyunca kendi imajlarimizla dolduracagimiz
yepyeni bi sehrimiz var.

bu da piste inis sarkisi idi kulagima pit diye takilan:
peter sarsdedt - where do you go

2010-08-12T21:28:00.003+03:00

_lo

sicak kumlardan serin sulara atlamak gibi
oradaki yuksek basinc buraya gore.
dondugumde saglik haberleri almak,
diger islerin de tikirinda gittigini gormek isterim.
suraya gitmeden gelme! derseniz de, memnuniyetle.

2010-08-08T22:58:00.006+03:00

ayran açık mı?

her yaz aynı muhabbet.

(sevdiğimden yapıyorum)

2010-08-06T01:09:00.017+03:00

hayret

(kayda deger bi mesai harcayan fotograf izleyicisi olarak)

indie (!) objelere tutunup, sozde iskandinav duvarlarin onunde kol bacak fotograflamaya bayilan insanlara hak vermekten vazgectim, poz verenlerle aralarindaki ego pompasini meraka basladim. sarfedilen misafirperver cumleler de duyulsa ya keske. oncesi, sonrasi.
bi zamanlar nihat odabasi vardi bi, gulben ve is arkadaslari onu secerdi.
uzuvlar, dudaklar ve iste memeler. simdi istediginiz tarzda sanatsal icra iste showroomlarda.

aman pur-u pak vucutsuz fotografa bakmayalim sakin, belki bi kac saniye hat incelemekten alikoyariz da kendimizi, mana kurmaya calisiriz, gerek bile yok boyle seylere.
en azindan sonradan sanatci olma istanbul olceginde.

2010-08-03T13:41:00.004+03:00

the mary onettes, editors, the national, blur, the smiths mehmetender'i; small black, atlas sound, bon iver, bear in heaven, ceren'i; empire of the sun, catpeople, teitur, canon blue yigit'i; tokyo police club, the rascals, two door cinema club, the strokes sarper'i; the beatles, simon & garkunfel, nouvelle vague, erik satie cem'i aklimdan cikarmadan getirir.

2010-08-01T12:41:00.007+03:00

"yeter herhalde"

su aralar dilara, kendine gel hali.
belki onceliklerimin beyhudeliginden mevsime bagli olarak.
belki de ortadan kaldirmam gereken dusuncelerim oldugu icin.
isin sikiciligi bu durumun nuksetmesi sene asiri.

benim tarafimdan olusturulmus kinayeler, kafiyemin huzurunu bozdu.
kadin fotograflarina asiriya kacmis ilgi,
kisa cumlelerin anarsisi, yazlik kasabalarin azami kilometresi.
mutemadi tepkimden kendim yoruldum.
daha fazla bu gunes'e haksizlik etmemeliyim.

jpeg: nick meek

2010-07-30T01:29:00.006+03:00

insan bi şeyleri neden kutulara saklar?
a. tekrar dönüp bakabilmek için
b. onları unutmak için
c. lazım olabilir diye
d. koleksiyon yapmak için

2010-07-27T11:43:00.013+03:00

tavsiye

1 . Öğütleme, yol gösterme:
"Doktorların tavsiyesini yerine getirmek için de yürüye yürüye evine vaktinde yetişir."- A. Ş. Hisar.
2 . Bir şeyin, bir kimsenin iyi, işe yarar olduğunu ilgili kişiye söyleme, referans.

bi ulkeye mesela veya bi yeni sehre dair.
elbette haritadan usanip, kaybolmak ve tekrar tanidik bi dikilitasa ulasmak da ala; ama bir de nokta atislari var.
tavsiye; edilen kisiye yonelik
veya eden kisinin gecmis deneyimlerine olan mutlak saygi neticesi.
bence her zaman bulunmali.
cunku bizi kendimizden uzaklastiran
ya da kendimize varmamizi saglayan seyler, yeni yoreler, romanlar, yeni sesler. bunun icin, dun bisey geldi aklima.
kahvalti saatima denk gelen gezi programi da belki de buna katkida bulundu. madem bu evden disari yola cikiyoruz,
bazen istanbul yazisinin uzeri ciziliyo.
o halde bundan sonraki "yeni"lerin bi belgesi olsun.
katlansin, hemen kirismasin.
sonra isteyenlere ulassin.
neden olmasin.

bu yaziyi hic kendim gibi yazmadim, dili cok baskalari gibi oldu, fark edilecek mi?

2010-07-26T22:12:00.001+03:00

mart, 2010.
tia olmanin keyfi daha da guzel olacak.

2010-07-26T09:38:00.001+03:00

bi cesaret hapi aldiktan sonra yapilacak olanlar: daha fazla beklemek istemiyor.

2010-07-25T10:51:00.018+03:00

bir kac saat once odama getirdigim bavul hemen degil; bir kac gunde bosalacak. ne kadar agirdan alirsam o kadar tukenmez gibi oranin kokusu, kumu, nemi. bloglara ve sozde guncelere dair sordugum sorular hala tukenmedigi icin; yedigim, ictiklerim bana kalsin, yalnizca hislerimi ve aklima gelenleri yazayim istiyorum buraya her zaman. dolayisiyla bu sefer de. bi sey satin almadigim icin de onun ifsasi zaten mumkun degil, yapabilenlere de bravo, ben hep bu curete sasirmaya devam edecegim.

alismaya gerek kalmadan dahil olmanin ve bugun ne cabuk gecti diye ic gecirmenin tatli balini yasadim. bozcaada'ya dair bugune kadar uzaktan meraklarim ve muphem fikirlerim simdi biraz daha kendi denizi gibi berraklasti. erken uyanip, geceyi yemeden birazcik isirarak keyfini cikarttim. saz dinledim, bol soz ettim. plajdan eve kum tasidim. hakkinda bilgi sahibi oldugum canlilar cogaldi, ben de onlara kendimi tanittim. belki orada nem daha azdi ve istedigimiz an serinleme sansimiz da vardi; ama guzel sesler, cumleler, sevgi dolu insallahlar her zaman daha ozel.

dort gun tum bir yaza denk geldi.

2010-07-20T01:22:00.002+03:00

sicaklar hakkinda facebook, twitter vs. araciligiyla ilgili soylenenler arasina benim de buradan ekleyecegim sey, hava bugun/yarin kac derece acaba diye accuweather'a bakmayi buram bura ozlememdir. ha bir de hazir kendime imkan vermisken sunlari da ekleyeyim buraya; igrenc ve bela kelimelerini yazili olarak bile bu kadar cok gormekten baydim. cigerimize bastigimiz fuck'in turkcesini de zirt pirt her yere serpistiren marji kizlarimiza da buradan birkac tane selam.

2010-07-17T21:58:00.002+03:00

"i once had a girl

or should i say

she once had me"

bi suru uzaktan veya yakindan The Beatles hayraninin en sevdigi sarkilardan biri olan Norwegian Wood, ayni zamanda ilk okudugum Haruki Murakami kitabinin adidir. Japonya'da bulunmadan once yazar hakkinda okudugum yazilardan sonra, metro kitapcisindan aldigim kitaplari sayesinde de diline kendimi kaptirdigim, guzel ingilizce tercumanli romanlarina gark oldugum bu Murakami seruveninde simdi sira filminde. yukaridaki gorsel de bu filme ait. merakla beklemenin tadi da bir baska, ozellikle de kitabi okurken kendi kurguladigimiz dort duvarlarin ve tum o "landscape"lerin yonetmeninkiyle yarisacak olmasi da.

Ahmet Hamdi Tanpinar'in sonbaharda tvlerde Ask-i Memnu reytinglerini bile katlamasi beklenen Huzur romanini simdiden nasil canlandirmis oldugunuzu da bir hatirlayin bakalim.

the fiery furnaces - norwegian wood (the beatles cover)

2010-07-17T12:24:00.005+03:00

kimisinin iki is gunu kimisinin on bes.

torunlarin torunlari mars'a vize almaya calismaz insallah.

2010-07-15T19:36:00.006+03:00

2010-07-12T23:12:00.014+03:00

tatil:

karisi yaninda olup goz capkinliginda sinir tanimayanlar ve kucaklarinda cocuklari sempatik fransiz filmi babasi oldugunu zannedenler. sahillerdeki yeni tehlike. cevre illerden goc almis, yaz tatili icin insaatta; bedenen mahvolacak genclerin ruh, beden, goz acligindan daha buyuk tehlike.

bir haftada iki tane "kari"yi kocasina: Mahmut, neler oluyo, aciklar misin? bakisina maruz biraktik. ozur dilemiyoruz da bekleyemiyoruz da. bavul beklerken bana, ne bu ukala tavir? diye marazlanan kirklarindaki adami cogunuzun bildigi beton sesimle bi kac metre oteledim.

bu aya bu anilari utandiracak bi ada sigdirmaya calisacagiz.
en bereketli ayim agustostur, temmuz calsin bu kez rolunu.

bi elini suraya koy, simdi agaca yaslan, yok simdi kafani buraya eg, sonra tutun demirlere yapmadan fotograflar cektim, yakinda buralarda.

kendime not: sacimdaki beyazlar uc parmak kalinliginda.
baskasina not: bana paket verecek olan bi kiz vardi. icinde de bir film vardi, izlemis miydim? hayirdi. hala izlemedim. belki adini soylersin. her ne olduysa, ne yaptinsa, yine de ozledim yazdiklarini.

phokaia

2010-07-10T21:29:00.011+03:00

az once balkondan sivrisinek ilaclamasini seyrettik. aa, foca'da lojmandan surekli gecerdi! ilk tepki. arkadaslarim, cigeri kuvvetli olanlar ve elbette 'yaramaz' olanlar, bu gri bulutun pesinden kosup kahkaha atardi. tortortor kismina en yakin olan, en hizli kosandi. ben de onlara gore yasi ve hali geregi daha olgun olan halimle ilk gordugum apartmanin icindeki kizdim.

foca'nin merkez ilkokulu'nda gecen 4 sene boyunca en yakin arkadasim lojmandan gozde idi. iki yas buyuktu benden. ona cikma teklifi ederlerdi, o red ve kabul sebeplerini bana anlatirdi. cogu kez yaptigi hayat dersi niteligindeki konusmalarini hatirliyorum. guzel de bir diksiyonu vardi. anlamasi, ogrenmesi, beraber kaset doldurmasi zevkliydi. kendimden o yasta iki yas buyuk arkadasim oldugu icin kendimi nasil 'havali' hissettigimi tahmin ediyorsunuzdur.

yas araligim 6-10 oldugu icin, foca'nin sahilinde guzel raki-balik yapmisligim, o gecelere dair anilarim yok ama gercekten de kahramanmarasli olduguna inandigim koyu tenli beyden israrlarim sonucu sahile gidip dondurma alisimiz, abimle annemin soforlugunde kuruyemisciden herkesin kendi zevkine gore bi seyler sectigi aksamlarda once dis kabugunu soydugum ulker cikolatali gofret anilarim var gurme hatiralara ornek olarak.

son bir haftadir rutine bagladigimiz kahvalti, deniz, aksam yemegi, film rutini beni foca gunlerine yine rutin olarak donduruyor. yuzme bilmeyen ama kizina yuzmeyi ogreten babalar kahraman babami, haha bakin yuzuyorum diye kumda basa basa ilerlerken annemlere dogru ayaklarimin kendiligindan havalanisi geliyor. ben besten altinci yasa gectigim yaz ogrendim yuzmeyi, siz dort yasinda, hatta iki, hatta annenizin karninda. (boyle konularda kendimizden bahsettigimiz an karsimizdakinin tecrubesini pesisira duyariz. hos, konusma istes bir eylemdir.)

lojman apartmaninin tam karsisinda sabah veya oglen olan askeri servis kuyrugunda en onde olmak sanki komutanin cocugu olmakla esdeger olarak klasti. bizim apartmanin onune denk gelen bu kuyruk, foca'nin merkezindeki meydana birakirdi bizi. en kucugun yedi, en buyugun on bir yasinda oldugu bu grup pervasizca okul yolunu tutardi. evet, okul cikisi saticilardan hicbi sey yemezdik.

sutliman cocuklugu kiyida, guvenli ve bol akranli bi' lojmanda gecen bir kizin yazisini okudunuz. sizin hikayenizin de balli lokma tatlisi olduguna suphem yok. benimkinden bir kesit de boyleydi. yaklasik bi saat once evin onunden gecen sivrisinek ilaclayicisina selamlar.

***
jpeg: dutzi

2010-07-10T20:02:00.001+03:00

tumblr adresimi ziyaret edenlerin iadesini yaptigim siralarda ve aslinda uzun zamandir gozlemledigim sey, yeni neslin gumbur gumbur geldigi. bundan bir elin parmaklari kadar sene once buralarin hakimi myspace'te toplanmisti.

2010-07-09T23:55:00.020+03:00

Gabriel Garcia Marquez, Yuzyillik Yalnizlik

Buna inek derler. Sut versin diye her sabah sagilmasi gerekir, sutun de sutlu kahve yapmak uzere kahveyle karisitirilabilmesi icin kaynatilmasi sarttir.

s.46

2010-07-07T12:57:00.003+03:00

kimisi icin zaman kaybi imis, ben keyifle izledim.
tavsiye*

2010-07-05T17:26:00.008+03:00

2010-07-04T15:27:00.002+03:00

2010-07-04T14:47:00.020+03:00

merhaba:

berlin, istanbul, manchester, zurich, texas, ankara, mardin, antakya, kutahya, samsun, konya, izmit, kocaeli, california, linz, doha, leeds, california, antalya, bursa, adana, gaziantep, maliye bakanligi, washington, zonguldak, stuttgart, mugla, hakkari, bartin, cuneo, bilecik, moulineaux, wetteren, roma, malmö.

ben birazcik yuzmeye gidiyorum.